I.
 O l'ëa partiö, ma senza na palanca; 
 l'ëa zà trent'anni e forse anche ciû: 
 o l'aia lottou pe mette i dinæ a-a banca, 
 pe poèisene ûn giorno tonà in zû. 
 E fâse a palazzin-n-a e o giardinetto 
 cö rampicante, e a cantinn-a e o vin, 
 a branda attaccä ai erboi a üso letto 
 pe dâghe ûnna schennä seia e mattin. 
 Ma o figgio o ghe dixeia: «No ghe pensâ; 
 a Zena, cöse ti ghe veu tornâ?». 

 RITORNELLO 
 Ma se ghe penso, alloa mi veddo o mâ 
 veddo i mæ monti e a ciassa da Nunziä: 
 riveddo o Righi, e me se strense o chêu, 
 veddo a Lanterna, a Cava e lassû o Mêu. 
 Riveddo a-a seia Zena illuminä, 
 veddo la a Foxe e sento franze o mâ, 
 e alloa mi penso ancon de ritornâ, 
 a pösa e osse dove ò mæ madonnâ. 
 

 II. 
 L'ea zà passòu do tempo, forse troppo; 
 o figgiêu o ghe dixeia: Stemmo ben, 
 dove t'êu andâ, papà, pensiëmmo doppo; 
 o viaggio... o mâ... t'ë vëgio; no convèn... 
 Oh no, oh no, me sento ancon in gamba, 
 son stanco e non ne posso proprio ciû: 
 son stûffo de sentî «Senor Caramba», 
 mi vêuggio ritornâmene ancon-in zü. 
 Ti t'ë nasciûo e t'æ parlòu spagnollo,
 mi son nasciûo Zeneise, e no me mollo. 

 RITORNELLO 
 Ma se ghe penso, ecc. 

 FINALINO
 E senza tante cöse o l'è partïo, 
 e a Zena o gh'a formòu torna o seû nïo. 

In mëzo a’ ste creû baxaê da-o sõ 
dove anche o tempo o se ferma ûn pittin 
ghiè ‘n’ostaja de quelle de n’öta 
dove ghe canta di canterin 

A l’è gente allegra ch’a va pe demõe 
stréita in to cerchio do canto zenéize 
mõen derrë a-a schenn-a e pe dõe o trae öe 
senti che canta o “Sant’Orzeize” 

E quande un giorno doviemo partî 
no voemmo fiori pe chi se ne va 
se anche in to cerchio ghe ne manca ûn 
dovonque o sëgie sentî o porriâ 

o trallallero canson de ‘na vitta 
no ti-o capisci ma un t’intra in to cheu 
poche parolle comme do resto 
o riso reo de gente de chi 

Pippo, Baciccia, Dria e Giacomin 
mostraene ancõn cõmme se fa, 
a vostra vöxe antiga e soave 
in gio pe-o mondo voemmo portâ 
Faê che a chi sente o canto de squaddre 
sciû pe-a gôa ghe monte o magõn 
o ûn sorriso pe ‘na strofetta 
ch’a t’axilla come o vin bô

Stamme ûn po a sentî
viätri da Föxe , chi ve salva
son quelli de Boccadäse 
che son ciû tarlûcchi de viätri

T' ho dïto che t'a prepari
o stocchefisce e bacilli
a gongorzola co-i grilli
e ûn bottigion de vin bon

e invece ti m'æ preparou
a menestrinn-a co-e êuve
a fà ciû fïto scì a chêuxe
ma o l'è ûn mangiâ do belin

O trilli trilli trilli t'æ ciû musse che mandilli
mandilli no ti n'æ , t'æ ciû musse che dinæ
o gnao gnao gnao m'ou belin comme t'é cäo
e fotto fotto fotto m'ou belin comme t'é brûtto

e semmo de zena cö sacco de voxe
ne gïa e cugge no piggiemo ciû moggê
e poi g'ho dïto per ûn momento
e poi ghe dimmo che se levan d'inti pë
e semmo de zena e semmo da föxe
ne gïa e cugge no piggiemo ciû moggê
fin che a-o mondo ghe saia a moggê do mæ vexin 
no piggiemo ciû moggê pe ûn bello belin .

Stan ben ben quelli c'han quarcösa , stan ben ben stan ben ben ...

o trilli trilli trilli t'æ ciû musse che mandilli
mandilli no ti n'æ , t'æ ciû musse che dinæ
o gnao gnao gnao m'ou belin comme t'é cäo
e fotto fotto fotto m'ou belin comme t'é brûtto

e semmo de zena cö sacco de voxe
ne gïa e cugge no piggiemo ciû moggê
e poi g'ho dïto per ûn momento
e poi ghe dimmo che se levan d'inti pë
e semmo de zena e semmo da föxe
ne gïa e cugge no piggiemo ciû moggê
fin che a-o mondo ghe saia a moggê do mæ vexin 
no piggiemo ciû moggê pe ûn bello belin 
pe ûn bello .... violin 

Ti t'adesciæ 'nsce l'éndegu du matin
ch'a lûxe a l'ha 'n pé 'n tæra e l'atru in má,
ti t'ammiæ au spegiu de'n tianin 
u çe s'ammia au spegiu d'a ruzá,
ti mettiæ u brûgu rédenu inte'n cantun
che se daa cappa a sgûggia 'n cûxinn-a a stria
á xøa de cuntá e pagge che ghe sun
a çimma a l'è za pinn-a, a l'è za cûxia.

Çe seren, tæra scûa,
carne ténia nu fate neigra
nu turná dûa.

Bell'ueggé, strapunta de tûttu bun,
primma de battezála 'ntu prebuggiun
cun dui aguggiuin dritu in punta de pé
da súrvia 'n zû fitu ti a punziggiæ.
Áia de lûnn-a vegia, de ciæu de neigia,
ch'ou cegu u perde a testa, l'aze u senté,
oudú de má miscciòu de persa legia,
cos'atru fa, cos'atru daghe au çe.

Çe seren, tæra scûa,
carne ténia nu fate neigra
nu turná dûa,
e 'nt'ou numme de Maria
tûtti diai da sta pûgnatta
anæne via.

Poi végnan á piggiátela i camé,
te lascian tûttu u fûmmu du tø mesté,
tucca au fantin a primma cutellaa,
mangiæ, mangiæ, nu sei chi ve mangiá.

Çe seren, tæra scûa,
carne ténia nu fate neigra
nu turná dûa
e int'ou numme de Maria
tûtti diai da sta pûgnatta
anæne via. 

E mi, e mi, e mi,
e aná, e aná,
e á l'áia sciurtí,
e sûá, sûá,
e u cø, u cø, u cø
da rebellá
fin á piggiá, piggiá,
u tren, u tren,
e 'nta galleria
gente a l'intra au scûu,
sciorte amaruttia,
løgu de 'n spessiá,
e 'ntu streitu t'agueitan,
te dumandan chi t'è,
a sustansa e u mesté,
che pe li atri u viaggiá u nu l'è,
poi te tucca 'n purtæ lepeguzu
e 'na stánsia lúvega
e 'nte l’atra stánsia
e bagasce á dá u menû
e ti, c'ûnna cuæ che nu ti vø,
á tiá a bíbbia 'nta mûagia,
serrá á ciave anche u barcun
e arensenite súrvia u cø. 

Uh, megu megu megu mæ megun,
Uh, chinn-a chinn-a zû dau caregun. 

'Na carega dûa,
nesciu de 'n turtá,
'na fainá ch'a sûa
e a ghe manca a sa,
tûtti sûssa-resca
dau xattá in zû,
se ti gii a testa
ti te veddi u cû,
e a sta føa gh'è u repentin
ch'a te tucche 'na pasciun
pe 'nna faccia da madonna
ch'a te sposta u ghirindun,
ûn amú mai in esclûxiva,
sempre cun quarcosa da pagá,
'nna scignurinn-a che suttu aa cua
a gh'ha u garbu d'a scignua. 

Uh, megu megu megu mæ megun,
Uh, chinn-a chinn-a zû dau caregun,
Uh, che belin de'n nolu che ti me faiesci fa,
Uh, ch'a sun de piggiá de l'áia se va á l’uspiá. 

E mi, e mi, e mi, 
nu aná, nu aná,
stá chí, stá chí, stá chí,
durmí, durmí.
E mi, e mi, e mi, 
nu aná, nu aná,
stá chí, stá chí, stá chí,
á sûnname.

Fra i moin de Piccaprïa che fan stramûo 
ghe n’ëa de casa donde son nasciûo
ghe son passòu pe caxo stamattin
ma forse o chêu o guidava o mae cammin
chi l’é de Zena ou sa perché ‘n magon
o m’ha impedïo de dî quest’orassion

Piccon dagghe cianin
mi son nasciûo chi sotta ‘sto camin
son muage che m’han visto co-o röbin
arreguelâme in gïo co-o careghin

Piccon dagghe cianin
sovia ‘sta ciappa rotta a tocchettin
i compiti gh’ho faeto de latin
e gh’ho mangiòu trenette e menestroin 

Ma zà ti stae cacciando zû o barcon
ti veddi ghe a Madonna da Paiscion
l’ha faeta o mae baccan trent’anni fa
pe grassia riçevua in mezo a-o mâ

Piccon dagghe cianin
son tutti corpi daeti in scio mae chêu
se propio fâne a meno ti no pêu
piccon dagghe cianin

Creddeime poche votte ho ciento gente
no m’emoscionn-o troppo façilmente
ma quande ho visto cazze a picconae
a stansa dove gh’é nasciuo mae moae
me se affermòu quarcosa propio chi
ho ciento e ho pregòu cosci

Piccon dagghe cianin
son tutti corpi daeti in scio mae chêu
se propio fâne a meno ti no pêu
piccon dagghe cianin

Fermite un pö piccon t’arrobo un mon
un tocco de poexia do cian de Picca....pria

Campann-a che ti sêunni in mëzo a-o verde
co-a voxe secolare e tanto cäa
in questa paxe l’anima a se perde
e i tò reciocchi invitan a pregâ

(RIT.)

AVE MARIA
a-o fà da seia
quande in te l’ombra
s’asconde o mâ
AVE MARIA
co chêu sincero
e ûn cäo pensiero
pe chi è lontan
AVE MARIA
pe chi va via
co-a nostalgia
do sò fogoâ
AVE MARIA
pe chi l’è in penn-a
pe chi ha ‘na spinn-a
ciantâ in to chêu
O STELLA MARIA
AVE MARIA !!
avarda sempre chi l’è pe-o mâ !
 

E passan öe , giorni , meixi e anni
chi nasce , cresce , invëgia e scomparià
a vitta a passa in mëzo a tanti affanni
ma sempre a tò cäa voxe ghe restià .

RIT......